g3-njwjKB_y7SN_N5XTYlcUYg0Iذوب قلیایی - مجله شیمیدان

ذوب قلیایی - مجله شیمیدان

موتور جستجوگر آنلاین شیمی ویرایشگر آنلاین شیمی

ارسال مطلب

ارسال مطلب

آخرین ارسال های انجمن

عنوانپاسخبازديدنویسنده
درخواست کمک برای محاسبه ph محلول177424reza24473
بازیابی کاتالیست پنتا اکسید وانادیم 059983مسعود
بازیابی وانادیم از پنتا اکسید وانادیم02455مسعود
کارشناسی ارشد رشته شیمی دارویی06212شاخه نبات
حذف ارسنیک وکادمیم وفلور از اسید فسفریک043705مسعود
فرهنگ لغت شیمی آلی 219194admin
تعیین دماي انحلال پتاسیم نیترات167938tehamtan
چگونگی بررسی حلالیت رنگ ها و پوشش های صنعتی در ترکیبات نفتی0749zb77
چسب قطره ای0104046admin
مفهوم کوانتیده به زبان ساده03689admin
شناسایی یون ها016022admin
دانلود سوالات کنکور سراسری دکترای 93 کلیه گرایشهای رشته شیمی + کلید اولیه865711admin
تحلیل سوالات کنکور کارشناسی ارشد مجموعه شیمی سال 9209363admin
سوالات مرحله اول المپیادهای شیمی ایران2315959admin
اندازه گیری دقیق e/m ( آزمایش تامسون )06336admin
مستر بین و شیمی06833admin
سوالات تکمیلی ساختار اتم06162mehdi
شعر و ادبیات با طعم شیرین شیمی68561admin
فرمول و روش تهیه لاک ناخن016237mey5am
سوالات کنکور رشته تجربی سال های مختلف همراه با پاسخ تشریحی1023445admin

تجزیه کیفی مواد آلی به روش ذوب قلیایی جهت تشخیص ازت، گوگرد و هالوژنها


برای تشخیص این عناصر در ترکیبات آلی ابتدا باید آنها را به ترکیبات معدنی یونیزه تبدیل کرد سپس شناسایی نمود. این تبدیل ممکن است به روشهای مختلف صورت گیرد ولی بهترین روش ذوب ترکیبات با فلز سدیم است. در این روش سیانید سدیم (NaCN)، سولفید سدیم (Na2S) و هالید سدیم (NaX) تشکیل میشود که به آسانی قابل تشخیص هستند.


ترکیب آلی (۱)

معمولا سدیم به مقدار اضافی به کار برده میشود. در غیر اینصورت اگر گوگرد و نیتروژن هردو وجود داشته باشند، احتمالا تیوسیانات سدیم (NaSCN) تشکیل میشود. در این صورت در تشخیص نیتروژن به جای آبی پروس رنگ قرمز مشاهده میشود زیرا بجای یون (CN-)، یون (SCN-) خواهیم داشت. اما با سدیم اضافی تیوسیانات تشکیل شده تجزیه میشود و جواب درست به دست می آید.

کلیدواژه ها: , , , , , , , , , , , ,

  • دوشنبه ۲ خرداد ۱۳۹۰
  • تجزیه عنصری

    مقدمه:

    تفکیک مخلوط تر کیبات آلی:

    در شناسایی ترکیبات آلی شیمیدان کمتر به یک جسم خالص برخورد می کند بلکه اکثرا جسم با محصولات فرعی و مواد اولیه مخلوط است.گرچه با وجود روش های جدید تفکیک بخصوص روشهای کروماتوگرافی جدا کردن ترکیب خالص از گذشته آسانتر است با این حال نباید اهمیت روشهای کلاسیک را نادیده گرفت.

    اساس کلی روشهای که اغلب برای جدا کردن مخلوط های آلی به کارمی رود استفاده از قطبیتی است که در اجزای یک مخلوط وجود دارد یا در آن ایجاد می شود.این اختلاف تقریبا در تمام روشهای تفکیک از جمله تقطیر –تبلور مجدد-استخراج و کروماتوگرافی به کار می آید.بزرگترین قطبیتی که تفکیک را ساده تر می کند اختلافی است که در قطیبت نمکها و مواد آلی غیر قطبی وجود دارد.هر گاه یک یا چند جزاز یک مخلوط قابل تفکیک به نمکهای مربوط باشند به سهولت می توان آن اجزا را به کمک استخراج یا تقطیر به طور کامل از اجزای غیر قطبی جدا کرد.

     

     

    تجزیه کیفی آلی به روش کلاسیک:

    این تجزیه شامل ۶ مرحله ی اساسی است که در زیر آرده شده است:

    ۱)آزمایش مقدماتی خواص فیزیکی و شیمیایی

    ۲)اندازه گیری ثابت های فیزیکی

    ۳)تجزیه عنصری

    ۴)آزمایشهای مربوط به حلالیت

    ۵)آزمایشهای مربوط به گروه بندی(فعالیت عوامل مختلف غیر از واکنشهای اسیدو باز)

    ۶)تهیه مشتق ها

    این روش بسیار با ارزش است.با این روش معمولا می توان یک ترکیب آلی شناخته شده را نسبت به یک ترکیب معدنی با اطمینان بیشتری تشخیص داد.

    در ادامه به شرح مورد سوم(تجزیه عنصری) می پردازیم.

    کلیدواژه ها: , , , , , , , , ,

  • جمعه ۲۶ فروردین ۱۳۹۰
  • یک نظر